پیامبری در زاگرس!

 

پیش خوانش:

 

" شعری نوشته ام برای قصّه ها

  کلمه ای بگو که از میله بگذرد    بگذرم "

دعوتتان می کنم به خوانش ِ دعوت ِ احسان الهی فر به زیستن ، وقتی که در این وانفسا، اصل بر نفس کشیدن است:

 

                                                         پیامبری در زاگرس

 

 

اگرچه دستان ِ بسته ام خالی است ؛ موقتا" ، آنچه هست پیشکش ِ او:

 

 

 

1

 

 

 

با این که تمام ِاین آمد و شد

در تاکسی و مترو

در اتوبوس می گذرد

باز هم هر روز

بند ِ کفش هایم باز است

.

.

.

دارم به نیم پای ِ پیاده فکر می کنم

و تمام ِ راه ِ نرفته

تمام ِ راه ِ رفتن

 

 

 

2

 

 

 

دل آشوبه دارم

ولی هوا

مثل ِ همیشه است

مثل ِ همیشه معمولی است

.

.

.

تویی؟!

از کدام راه آمدی

که ندیدمت؟

.

.

.

دلم آرام است

صبح ِ خیلی زود

بیدارم می کنی